Mieszkańcom służy już 120 lat

Ochotnicza Straż Pożarna, Gębice, mieszkańcy, rocznica, święto
     Mieszkańcom służy już 120 lat
    Początek Ochotniczej Straży Pożarnej w Gębicach datuje się na 1895 r. Był to czas, kiedy Gębice posiadały prawa miejskie, a Polska znajdowała się pod władaniem trzech zaborców. Pierwszym prezesem miejscowej OSP był dh Sznajder, a funkcję naczelnika pełnił wtedy Wacław Bratkowski.

     12 września w Gębicach, Ochotnicza Straż Pożarna, której prezesuje dh Grzegorz Kapłoniak, obchodziła 120. rocznicę istnienia. Świętowanie rozpoczęło się o 12:30 zbiórką strażackich pododdziałów przy Domu Strażaka w Gębicach, skąd o 12:45 nastąpił wymarsz do miejscowej parafii pw. św. Mateusza. Msza św. z okazji jubileuszu odprawiona została w kościele o 13:00. Po eucharystii o 14:00 nastąpił przemarsz na stadion w Gębicach. Tam o 14:15 rozpoczęły się dalsze uroczystości. W trakcie ich trwania wręczone zostaną odznaczenia resortowe i państwowe. Będzie też czas na przemówienia gości oraz poczęstunek.
     Początek Ochotniczej Straży Pożarnej w Gębicach datuje się na 1895 r. Był to czas, kiedy Gębice posiadały prawa miejskie, a Polska znajdowała się pod władaniem trzech zaborów. Pierwszym prezesem miejscowej OSP był dh Sznajder, a funkcję naczelnika pełnił wtedy Wacław Bratkowski. Potem od 1900 r. przez 8 lat funkcję prezesa pełnił burmistrz miasta dh Błazjusz. Następnym prezesem jednostki był nowy burmistrz dh Zenflejben. A naczelnikiem w tym czasie został dh Władysław Fleoter. Sprzęt, jakim wówczas dysponowali strażacy, był bardzo skromny. Mieli ręczną sikawkę i kilkadziesiąt metrów węży parcianych, które przechowywano w drewnianym pomieszczeniu. Mimo to strażacy dzielnie służyli swojej miejscowości. Kolejną zmianę we władzach OSP Gębice przyniósł 1919 r. Prezesem został ówczesny burmistrz Gębic dh Jan Drachajt, a naczelnikiem dh Wincenty Molenda. W 1923 r. obowiązki naczelnika przejął dh Leonard Chudziński.
     W 1936 r. Gębice utraciły prawa miejskie. Fakt ten nie wpłynął destrukcyjnie na działalność OSP. W 1937 r. dzięki aktywnej działalności społeczeństwa przystąpiono do budowy nowej remizy. W tym też czasie jednostka otrzymała motopompę. Ponadto sympatyk OSP Gębice, właściciel majątku Osówiec przekazał jednostce samochód marki BIKK, który przez miejscowych rzemieślników oraz strażaków przerobiony został na samochód bojowy służący do celów gaśniczych. Budowę remizy zakończono w 1939 r. Po wybuchu II wojny światowej, zasłużeni strażacy, organizatorzy samoobrony dotknięci zostali drastycznymi prześladowaniami, wielu druhów straciło życie. Jednostkę reaktywowano po wyzwoleniu w styczniu 1945 r. dzięki staraniom kilku działaczy. Na jednym z zebrań organizacyjnych wybrano zarząd: prezesem został dh Edward Szymaniak, a naczelnikiem dh Teodor Drelak. W 1946 r. wybrano kolejnego prezesa, którym został dh Alojzy Smółka. Był to okres wzmożonej aktywności OSP. Organizowano ćwiczenia i szkolenia, prowadzono szeroką działalność kulturalno-oświatową oraz prewencyjną. Za aktywną działalność gębickiej jednostki Wojewódzka Komenda Straży Pożarnej w Bydgoszczy przyznała w 1955 r. profesjonalny, jak na tamte czasy, gaśniczy samochód pożarniczy GM 8 na podwoziu stara 29. W 1957 r. przystąpiono do dalszej rozbudowy remizy strażackiej. Nowym prezesem w 1958 r. został dh Walerian Maciejewski, naczelnik się nie zmienił. Od 1959 r. do 1965 r. funkcję prezesa pełnił dh Wacław Sobierajski. Również w tym roku jednostka otrzymał pierwszą syrenę elektryczną, a nowym prezesem został dh Józef Stankowski. W 1967 r. powołano społeczny Komitet Fundacji Sztandaru, którego celem było zgromadzenie funduszy na wykonanie sztandaru dla jednostki. Nowe władze wybrano w 1969 r., prezesem został dh Tadeusz Szymański, a naczelnikiem Kazimierz Małocznik. Dh Teodor Drelak zgodnie z decyzją Rady Ministrów został powołany na naczelnika gromadzkiego. Sztandar OSP Gębice otrzymała w 1970 r. W 1976 r. wybrano kolejnego prezesa, którym została dh Zenon Gajewicz. W 1983 r. w wyniku wzmożonej działalności operacyjnej jednostki, istniejące pomieszczenia remizy strażackiej nie spełniały już koniecznych wymogów. W związku z tym powołano postanowiono podjąć budowę Domu Strażaka. W tym celu powołano Komitet Budowy, na czele którego stanął dh Ryszard Strzelecki. Dzięki zaangażowaniu wszystkich członków OSP, ofiarnemu społeczeństwu Gębic i okolicznych miejscowości oraz dzięki władzom Urzędu Miasta i Gminy Mogilno, jak również zakładom pracy w 1988 r. Dom Strażaka oddano do użytku. Fakt ten został dostrzeżony i doceniony przez Komendę Wojewódzkiej Straży Pożarnej w Bydgoszczy, która przekazała nowy samochód gaśniczy star 200. W 1990 r. nowym prezesem został dh Ryszard Strzelecki, który pełnił tę funkcję do 2011 r. Naczelnikiem został Czesław Stawowski. W 1995 r. sztandar OSP Gębice uzyskał najwyższe odznaczenie strażackie Złoty Znak Związku. W 2000 r. gębicka jednostka zgłosiła akces wstąpienia do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego. Decyzją Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej we wrześniu 2002 r. jednostka OSP Gębice włączona została do KSRG i otrzymała ciężki bojowy samochód gaśniczy jelcz. W grudniu 2005 r. jednostka dostała nowy samochód lekki marki ford transit do bezpośredniego udziału w akcjach, przy wypadkach drogowych, w ratowaniu poszkodowanych osób i zabezpieczaniu mienia. W lutym 2006 r. funkcję naczelnika powierzono dh. Arkadiuszowi Kapłoniakowi (funkcję prezesa pełni od 2011 r.). W 2009 r. dzięki zaangażowaniu wielu osób udało się sfinalizować zakup nowego ciężkiego samochodu gaśniczego z napędem terenowym man.
     W lutym 2009 r. po raz drugi podjęto uchwałę o ufundowaniu sztandaru dla OSP Gębice. 115. rocznica istnienia OSP Gębice, którą jednostka świętowała w 2010 roku, była okazją, by ten sztandar wręczyć. Gębicka jednostka posiada trzy sekcje bojowe. Wszyscy strażacy z drużyn bojowych posiadają wyszkolenie strażaka podstawowego, wielu strażaków posiada też specjalistyczne uprawnienia i aktualne wyniki badań lekarskich. Jednostka posiada również bezpośredni system alarmowy przez Powiatową Państwową Straż Pożarną w Mogilnie.

Joanna Świetnicka
Pałuki i Ziemia Mogileńska nr 1230 (36/2015)

Przejdź do forum.