Zmarł Stanisław Pijanowski

Z żałobnej karty
     Zmarł Stanisław Pijanowski
     Urodził się 7 listopada 1922 r. w Mieścisku. Ukończył Liceum Pedagogiczne w Wągrowcu. W latach 1948-1954 pracował jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Mieścisku. Był absolwentem leśnictwa na Akademii Rolniczej w Poznaniu.

     Stanisław Pijanowski od młodzieńczych lat interesował się archeologią i historią. Pasjonował się lokalną etnografią, a szczególnie łowiectwem ludowym na terenie powiatów: żnińskiego, gnieźnieńskiego i nowotomyskiego, a także medycyną ludową i zwyczajami pogrzebowymi. Współpracował z Katedrą Etnografii UMK i Muzeum Etnograficznym w Toruniu. Przez wiele lat samodzielnie gromadził cenne eksponaty archeologiczne, etno­graficzne, geologiczne, przyrodnicze, numizmatyczne i książkowe. W 1963 r.  zamieszkał w leśniczówce Głucha Puszcza w Orchowie. W 1964 r. leśniczówka została uznana oficjalnie  za muzeum. Patronat nad tą placówką roztoczył wtedy Zarząd Wojewódzki Związku Młodzieży Wiejskiej w Bydgoszczy i Zarząd Okręgowy Lasów Państwowych w Toruniu.
      W zbiorach muzeum w Głuchej Puszczy zgromadzonych przez Stanisława Pijanowskiego znajdują się m.in.: rękopisy pamiętników Jana Kilińskiego, średniowieczne mszały, XVII-wieczne psałterze, konstytucja sejmu walnego koronnego z 1634 r., Biblia wydana w 1660 r. w Amsterdamie, wstęp do Pisma Świętego wydany w Wittenberdze w 1559 r., modlitewnik rodziny Mickiewiczów, monety z okresu rzymskiego oraz kolekcja motyli. W okresie stanu wojennego leśniczówka w Głuchej Puszczy stała się miejsce spotkań solidarnościowych opozycjonistów.
      Stanisław Pijanowski w latach 1982-1986 jako delegat z województwa konińskiego uczestniczył w pracach Narodowej Rady Kultury. Za swoją działalność był wielokrotnie honorowany m.in. Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Hymnu Narodowego.
      Zmarł 8 czerwca. Pogrzeb Stanisława Pijanowskiego odbył się 12 czerwca w Mieścisku.

Roman Wolek
Pałuki i Ziemia Mogileńska nr 957 (17/2010)