"Jeszcze kiedyś... ". Prapremiera filmu-dokumentu o Wiesławie Mrzygłodzie (zdjęcia)

Jako pierwsi film podczas prapremiery we wtorek 11 marca w Magazynie Zbożowym w Mogilnie, mieli okazję obejrzeć miłośnicy talentu Wiesława Mrzygłoda, fani muzyki, jazzu nowoorleańskiego, znajomi, przyjaciele i rodzina muzyka. W sumie około 150 osób. Niejeden koncert w Magazynie nie przyciąga tylu ludzi, a tu organizatorzy z Mogileńskiego Domu Kultury musieli jeszcze dostawiać z innych pomieszczeń krzesła.

21 marca o 18.00 w kinie Kinematograf - Muzeum Kinematografii w Łodzi nastąpi otwarcie 13. Ogólnopolskiego Festiwalu Animacji O!PLA. Festiwal rozpocznie polska i światowa premiera najnowszego animowanego dokumentu mogilnianina Kajetana Pochylskiego - Jeszcze kiedyś... oraz spotkanie z reżyserem, twórcą filmu. Bohaterem filmu jest Wiesław Mrzygłód (1959-2020), znakomity mogileński muzyk jazzowy, wybitny instrumentalista - klarnecista, saksofonista i akordeonista.

Jako pierwsi film podczas prapremiery we wtorek 11 marca w Magazynie Zbożowym w Mogilnie, mieli okazję obejrzeć miłośnicy talentu Wiesława Mrzygłoda, fani muzyki, jazzu nowoorleańskiego, znajomi, przyjaciele i rodzina muzyka. W sumie około 150 osób. Niejeden koncert w Magazynie nie przyciąga tylu ludzi, a tu organizatorzy z Mogileńskiego Domu Kultury musieli jeszcze dostawiać z innych pomieszczeń krzesła.

Film trwa 17 minut, powstał przy użyciu technik analogowych i łączonych, opartych na rysunkach kredkami, pastelami olejnymi, odbitkach i metodach refilmowania. Jak mówił Kajetan Pochylski, przygotowując film musiał wykonać około 7,5 tysiąca rysunków - każda klatka filmu to rysunek.

Film-dokument robi potężne wrażenie na odbiorcy. Wiesław Mrzygłód w czasie nagrywania z nim rozmowy zmagał się już z chorobą nowotworową. Jednak pasja, z jaką opowiada o muzyce nowoorleańskiej - czy jak on to nazywa rozrywkowej - świadczy o tym, że muzyka była dla niego wszystkim. Jednym z instrumentów, na którym grał między innymi w Old Dixieland Players, był drewniany klarnet. W filmie opowiada o tym jak przedwojenny klarnet gdzieś na jakimś strychu odkrył nieżyjący już Bogumił Simiński (tarka, banjo), przyszykował go i Wiesław Mrzygłód już z instrumentem się nie rozstawał. Klarnet nie był do sprzedania nigdy za żadne pieniądze, miał specyficzne brzmienie, instrument jak mówił miał duszę. W filmie opowiada o koncertowaniu z Old Dixieland Players w wielu krajach Europy, o zdobyciu z zespołem Złotej Tarki.

Choć ma kłopoty z mówieniem, o muzyce i życiu, życiu i muzyce - bo to się cały czas przeplata w filmie - opowiada pięknie. Jazz był jego życiem, dlatego wierzył do końca, że lekarze mogą mówić swoje, a on na pewno jeszcze kiedyś zagra.

Film koniecznie trzeba obejrzeć.

W imieniu rodziny reżyserowi filmu Kajetanowi Pochylskiemu podziękowała słowami i bukietem kwiatów, córka bohatera filmu Sylwia Maćkowiak-Mrzygłód. Kajetan Pochylski także dziękował rodzinie za wszelką pomoc przy zbieraniu archiwalnych materiałów niezbędnych do nagrania filmu.

Marek Holak