Estoński prezes Sokoła

Czwarty w górnym rzędzie od lewej Hans Dienstmann w barwach „Victorii” Lisewo

        fot. arch. domowe Hansa Dienstmanna

Hans Dienstmann, Sokół, Pogoń Mogilno, siatkówka, prezes
     Estoński prezes Sokoła
     Mama Hansa - Piret Wenda urodziła się w 1907 r. w Estonii. Jego ojciec Edgar Dienstmann był Łotyszem. On sam urodził się 9 grudnia 1941 r. już w Toruniu, dokąd trafiła rodzina uciekając przed sowieckim okupantem.

      W 1940 r. państwa nadbałtyckie zostały wchłonięte przez Związek Radziecki. Rodzina Hansa Dienstmanna, chcąc uniknąć represji ze strony okupanta radzieckiego, wyjechała do Torunia. To tutaj urodził się Hans. Podczas wojny jego ojciec pracował w aptece. Donos jednego z Niemców spowodował, że trafił na początku 1945 r. do armii niemieckiej. W bitwie wojsk hitlerowskich z radzieckimi pod Świeciem w 1945 r. Edgar Dienstmann został ranny, zmarł w Niemczech w Bad Oldleslo.
     W styczniu 1945 r. 4-letni Hans wraz z mamą i babcią ewakuowali się z Torunia do Lisewa. Tak opowiada o tym wydarzeniu obecny prezes Sokoła. - My szliśmy z wozem praktycznie środkiem, z jednej strony armia radziecka, z drugiej broniąca się armia hitlerowska. Pod obstrzałem przedostaliśmy się do Lisewa - opowiada.
     Hans Dienstmann skończył Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Po liceum trafił do służby wojskowej w Szczecinie, będąc w szkole podoficerskiej.
Już w Lisewie rozpoczął swoją działalność sportową od gry w piłkę nożną w miejscowym klubie Victoria, która grała w powiatowej lidze LZS. Tam był również prezesem miejscowego koła LZS, rozpoczynając swoją działalność społeczną w sporcie w wieku 15 lat.
     W 1961 r. przeniósł się z rodziną do Mogilna. Jego matka Piret Wenda otrzymała pracę w obecnym Zespole Szkół Mogilno, będąc nauczycielką przedmiotów zawodowych, a także kierownikiem internatu przy ul. Ogrodowej.

Hans Dienstmann grał w badmintona w MKS Trzemeszno 

          fot. arch. domowe Hansa Dienstmanna

     W 1966 r. Dienstmann wziął ślub z Jadwigą Stranz, która pochodzi z Orchowa. W 1971 r. urodził się syn Marcin Dienstmann, który był utalentowanym napastnikiem drużyny juniorów Pogoni Mogilno. Niestety zła polityka klubu przyczyniła się do szybkiego zakończenia przez niego i kilku innych, równie utalentowanych piłkarzy tego pokolenia przygody sportowej.
     W 1970 r. Dienstmann rozpoczął swoją przygodę z sekcją piłki siatkowej w Pogoni Mogilno. Przez wiele lat był kierownikiem drużyny seniorek, które grały w lidze międzywojewódzkiej. Pogoń wtedy cztery razy grała w barażach o awans do II ligi, niestety nigdy w tym czasie nie zdołały siatkarki prowadzone przez Tadeusz Witka lub Edwarda Abrama awansować do II ligi. Wraz z siatkarkami Dienstmann wyjeżdżał na obozy sportowe do takich miejscowości, jak Poddębie i Trzebnica.
     Do historii mogileńskiego sportu przeszły legendarne noworoczne turnieje piłki siatkowej, których jednym z organizatorów był Hans Dienstmann. W Mogilnie w latach 70. i 80. grała czołówka krajowa, ale przyjeżdżały regularnie także zespoły zagraniczne. W 1976 r. na sali sportowej w Mogilnie odbył się mecz barażowy o awans do ekstraklasy, w którym awans wywalczyły Zawisza Sulechów i Gwardia Wrocław.

Młody Hans z babcią i mamą Piret Wendą

         fot. arch. domowe Hansa Dienstmanna

     Siatkarki Pogoni na mecze do takich miejscowości, jak Słupsk, Gdańsk, Gdynia, Elbląg, Toruń podróżowały pociągiem. Jak wspomina obecny prezes Sokoła, prawdziwą męką dla siatkarek i działaczy była jazda autobusem. Dalekie wyjazdy tym środkiem lokomocji nie sprzyjały siatkarkom. Często zespół dojeżdżał na mecze w ostatniej chwili i musiał się przebierać w autokarze, który nie był komfortowy. W latach 80. Pogoń nawiązała stosunki z niemieckim klubem Neustadt Glewe. Siatkarki z tego klubu co pewien czas przyjeżdżają do Mogilna rozgrywać spotkania kontrolne lub też biorąc udział w rozgrywanych turniejach.
     Na początku 1989 r. decyzją władz Pogoni Mogilno - prezesa Kazimierza Łaganowskiego oraz kierownika klubu Andrzeja Waltera - rozwiązana została sekcja piłki siatkowej. Dienstamann wraz z grupą działaczy, m.in.: Janem Leszkiem Adamskim, Marianem Skrzypczakiem, Tadeuszem Witkiem i Alfonsem Olszakiem, postanowili stworzyć nowy klub zajmujący się tylko siatkówką. Dienstmann był w grupie założycieli klubu 22 grudnia 1989 r. Aktywnie wspomagał klub swoim doświadczeniem i wiedzą. Często podczas spotkań II-ligowych Sokoła obserwował mecz, prowadząc statystykę. Dane z każdego meczu przekazywał szkoleniowcom mogileńskiego klubu.
     W marcu 2011 r. podjął się trudnego zadania kierowania klubem jako V prezes w historii Sokoła.
     Poza pracą w sekcji siatkówki kobiet Dienstmann był trenerem w sekcji lekkoatletycznej mogileńskiego klubu. Przez kilka lat Dienstmann grał w  badmintona
w klubie MKS Trzemeszno, należąc do czołówki województwa w tej dyscyplinie sportu. Uprawiał także kolarstwo.
     W 2007 r. razem z siostrą wyjechał do Estonii i odwiedził rodzinną miejscowość swojej matki Wasteweosa. W czasie pobytu w Estonii odwiedził również słynną miejscowość Otape, gdzie znajdują się ulubione trasy biegowe Justyny Kowalczyk. Także wtedy Dienstmann wystąpił do władz o przyznanie obywatelstwa estońskiego. Obecnie może się poszczycić podwójnym obywatelstwem: polskim i estońskim. Przyznaje, że mógłby się jeszcze starać o obywatelstwo łotewskie i niemieckie.

Robert Łuczak
Pałuki i Ziemia Mogileńska nr 1053 (16/2012)