Linówiec: Trwa remont kościoła pw. św. Marcina

Prace remontowe obejmują odnowienie zabytkowej wieży kościoła oraz jej konserwację. Ponadto, krzyż znajdujący się na szczycie wieży również zostanie poddany gruntownej renowacji, aby odzyskać swój dawny blask i piękno.

DREWNIANA PERŁA

Kościół pw. św. Marcina w Linówcu (gm. Orchowo) należy do perełek sztuki sakralnej, jest interesującym przykładem osiemnastowiecznego sakralnego budownictwa drewnianego w Wielkopolsce, który przetrwał w niezmienionej formie do naszych czasów, a szczególną uwagę zasługuje główny ołtarz barokowy z początku XVIII wieku oraz drewniana dzwonnica w kształcie krosna z 1749 r. Wzmianki o Linówcu pochodzą sprzed 1523 r. Prawdopodobnie już wtedy Linówiec był parafią. Kościół pw. św. Marcina zbudowany został w 1749 r. z fundacji Sebastiana Cząstowskiego. Pierwotnie kościół parafialny, obecnie należy do parafii Chrystusa Króla w Orchowie. 

Konstrukcja wieżyczki została całkowicie zrekonstruowana fot. Paweł Lachowicz 

Jest to świątynia drewniana, na podmurówce z kamienia polnego, jednonawowa, salowa o konstrukcji zrębowej, z zewnątrz oszalowana, orientowana. Kościół jednokalenicowy, w całości pokryty jest blaszanym dachem łamanym (mansardowym), posiada ośmioboczną wieżyczkę od zachodu zwieńczoną cebulastym hełmem. Bryłę kościoła tworzy regularny prostopadłościan, zamknięty od wschodu trójbocznie z trzema niższymi bryłami - kruchtą, kaplicą i zakrystią, nakrytymi dachami dwuspadowymi. Wejście do kościoła prowadzi przez kruchtę od frontu nawy. Wewnątrz znajdują się stropy płaskie z fasetą. Chór muzyczny z prospektem organowym wsparty jest na dwóch słupach, ma parapet o prostej linii.

We wnętrzu kościoła również zostało ustawione rusztowanie fot. Paweł Lachowicz

We wnętrzu na uwagę zasługują resztki oryginalnej polichromii oraz zachowane barokowe wyposażenie. Ołtarz główny pochodzi ze zniesionego w Pakości klasztoru reformatów, barokowy, z 1 połowy XVIII, architektoniczny, z lekko wklęsłym retabulum, z parami kolumn, akantową, częściowo ażurową dekoracją oraz rzeźbami dwóch adorujących aniołów w zwieńczeniu; obrazy barokowe, współczesne ołtarzowi: w polu środkowym Zaślubiny NMP z Józefem (bardzo rzadko przedstawiana scena na kościelnych obrazach), w zwieńczeniu św. Marcin, owalny. Ołtarz boczny barokowo - ludowy pochodzi z przełomu XVIII i XIX w. w nim obraz Chrystusa Ukrzyżowanego z połowy XIX wieku. W kościele znajduje się kropielnica granitowa oraz krzyż procesyjny barokowo - ludowy z datą 1756 roku. Przy kościele znajduje się dzwonnica w typu krosnowego. Usytuowana jest po południowej stronie świątyni, przy parkanie otaczającym kościół. Zbudowana w 1749 r. z drewna na podmurowaniu z kamienia polnego i cegły, przykryta jest dachem dwuspadowym. Od strony zachodniej znajduje się wejście, wewnątrz dzwonnicy zawieszony jest żeliwny dzwon.

Wymieniana jest również cegła w podmurówce fundamentu kościoła fot. Paweł Lachowicz

REMONTY

Trwający obecnie remont wieży kościoła oraz krzyża, to nie tylko kwestia estetyki, ale także bezpieczeństwa. Prace remontowe obejmują odnowienie zabytkowej wieży kościoła oraz jej konserwację. Ponadto, krzyż znajdujący się na szczycie wieży również zostanie poddany gruntownej renowacji, aby odzyskać swój dawny blask i piękno.

Inwestycja stała się możliwa do wykonania dzięki pozyskaniu przez gminę Orchowo środków zewnętrznych w ramach Rządowego Programu Odbudowy Zabytków – edycja I, w kwocie 804.000 zł. Z budżetu gminy na ten cel zabezpieczono środki w wysokości 182.808 zł, natomiast 324.600 zł stanowi wkład własny parafii pw. Chrystusa Dobrego Pasterza w Orchowie. Już w ubiegłym roku podczas obrad komisji Rady Gminy, proboszcz parafii, ks. Mariusz Koronowski mówił o zakresie prac i zaznaczył, że na kompleksowy remont kościoła w Linówcu będzie potrzebne około 3 milionów zł.

Część belek mocno zniszczonych aby wzmocnić konstrukcję zostało zastąpione nowymi fot. Paweł Lachowicz

Obejmuje on nie tylko zakres budowlany, ale także prace związane z renowacją ołtarzy, wymianą podłogi i szachulca ścianowego. Wyremontowana ma zostać także droga procesyjna dookoła kościoła, jak i parking przy kościele - Te pieniążki, które macie państwo przed sobą, te 804.000 zł dotyczą tak naprawdę ratowania zabytku. Ratowania od zniszczenia dlatego, że w latach 1980 zostały usunięte podwaliny, a włożone zostały podkłady kolejowe, które sprawiły, że kościół pływa. Nie jest stabilny grunt, dlatego te wszystkie sprawy związane z wieżyczką i z uszkodzeniem dachu związane są właśnie z tym, że kościół nie jest stabilny. Więc prace trzeba było podjąć jak najszybciej. Dlatego została przygotowana dokumentacja. Ten kościół należy ratować, nie odbudować, ale ratować. Może na zewnątrz widzicie państwo, że wieżyczka jest przechylona, a to jest tylko efekt wiatru. Ale nie widzicie co się dzieje pod tak zwanym fartuchem przy podwalinach kościoła. To jest najpilniejsza praca do zrobienia. Te pieniądze powinny wystarczyć na to, aby ustabilizować grunt. Trzeba zrobić podwalinę i zobaczymy, czy uda się zrobić dach. Będą to prace, które pozwolą nam w późniejszym etapie starać się o pieniądze z innych źródeł jak np. z ministerstwa, czy Urzędu Marszałkowskiego na dalsze prace, ale one nie będą już takie pilne, bo one będą wpływały na wygląd kościoła – mówił ks. Mariusz Koronowski.

 Na większości belek w ścianach nośnych widać działanie czasu fot. Paweł Lachowicz

Przygotowanie dokumentacji i pozwoleń zajęło księdzu 2 lata. Przez ten czas, jak dodał nastąpiło dalsze pogorszenie stanu faktycznego kościoła - To wykaże firma specjalistyczna, jaki jest ogólny stan zachowania zabytku – dodał.

Warto zaznaczyć, że już w ubiegłym roku w ramach prac konserwatorskich przeprowadzono naprawę zewnętrznych ścian fasady budynku.

Konstrukcja wieżyczki została całkowicie zrekonstruowana fot. Paweł Lachowicz

Obecny proces remontu jest prowadzony i nadzorowany przez specjalistów, którzy posiadają odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w zakresie konserwacji zabytkowych obiektów sakralnych.

Paweł Lachowicz