Z żałobnej karty
Pedagog, harcerz, zawsze z nieodłącznym rowerem
12 grudnia, w wieku 76 lat zmarł emerytowany nauczyciel byłej Szkoły Podstawowej nr 1 w Strzelnie, instruktor ZHP Rafał Wincenty Konieczka. Strzelnianin, znakomity pedagog, instruktor ZHP, człowiek pogodnego ducha, kochający mąż, ojciec i dziadek.
Rafał Konieczka urodził się w 28 czerwca 1937 roku w Młynach (gm. Strzelno). Edukację szkolną podjął w miejscowej szkole podstawowej. Po ukończeniu klasy szóstej przeniesiony został do Szkoły Podstawowej nr 1 w Strzelnie. Po jej ukończeniu w 1951 roku kontynuował naukę w Państwowym Liceum Pedagogicznym w Inowrocławiu i tam też zamieszkał. Interesował się geografią i biologią. W 1955 roku po zdaniu matury powrócił do rodzinnych Młynów. Pracę zawodową, jako nauczyciel rozpoczął w Szkole Podstawowej w Karwinie na podstawie tzw. nakazu pracy 15 sierpnia 1955 roku.
Po roku powrócił na Kujawy i 1 września 1956 roku podjął pracę w Szkole Podstawowej w Jordanowie w powiecie inowrocławskim, jako nauczyciel i opiekun miejscowej drużyny harcerskiej. Natomiast 1 września 1958 roku został przeniesiony na stanowisko nauczyciela w Szkole Podstawowej w Chrośnie. Jednocześnie objął opieką miejscową drużynę harcerską. Te początki w ZHP zaowocowały ciągłą pracą na niwie harcerskiej i dopracowaniem się stopnia instruktora ZHP. 3 listopada został powołany do służby wojskowej, z której zwolniony został 30 czerwca 1960 roku i powrócił do szkoły w Chrośnie.
1 września 1963 roku został przeniesiony do pracy w Wydziale Oświaty i Kultury Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mogilnie na stanowisko planisty. Od 1 września 1964 roku rozpoczął pracę jako nauczyciel Szkoły Podstawowej nr 1 w Strzelnie. W tym też czasie podjął kształcenie na Zaocznym Studium Nauczycielskim w Toruniu, na kierunku matematyka z fizyką, które ukończył złożeniem egzaminu dyplomowego 29 lipca 1965 roku. 1 stycznia 1970 roku powołany został na stanowisko kierownika ogniska metodycznego fizyki i chemii, pełniąc jednocześnie obowiązki nauczyciela tych przedmiotów.
Był twórcą nowoczesnego gabinetu fizyczno-chemicznego w strzeleńskiej Szkole Podstawowej nr 1. W 1979 roku pracował również jako wykładowca kursów doskonalenia zawodowego. Nadal z pasją, jako instruktor ZHP, oddawał się harcerstwu organizując m.in. z Kazimierzem Chudzińskim biwaki i obozy. 31 sierpnia 1986 roku przeszedł na emeryturę. Nie zerwał jednak z nauczaniem kontynuując pracę w niepełnym wymiarze jako nauczyciel SP 1, ucząc m.in. chemii, a także historii, prowadził zajęcia praktyczno-techniczne. Ostatecznie nauczanie zakończył w 1994 roku.
Rafał Konieczka poza licznymi wyróżnieniami, jak Nagroda Kuratora Oświaty i Wychowania, otrzymał w 1976 roku Nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania III stopnia za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej. W 1978 roku odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi.
- Charakterystyczna sylwetka Rafała Konieczki - cyklisty, była stałym elementem krajobrazu miejskiego, a onegdaj również pobliskiej miejscowości Młyny. Poznań miał swego Marycha, zaś my strzelnianie Rafała, który wszędzie poruszał się rowerem. Najczęściej przemierzał trasę Osiedle Piastowskie, Rynek, ul. Inowrocławska i ul. Kolejowa - wspomina Rafała Konieczkę prezes Towarzystwa Miłośników Miasta Strzelna Marian Przybylski. Dodaje również, że osobiście wykorzystywał każdą okazję, by z Rafałem Konieczką porozmawiać, zamienić kilka zdań, które przeważnie przeradzały się w niekończącą się opowieść o Młynach, Strzelnie, o ciekawych, już nieżyjących mieszkańcach Strzelna i okolicy.
- Cechą charakterystyczną mojego starszego kolegi było rozsiewanie dobrego słowa okraszonego dużą dozą humoru. Bardzo inteligentny i uprzejmy, opowiadając różne anegdoty kłaniał się przechodniom, nie zapominając, by dodać o przechodzącej osobie ciepłe słowo - dodaje Marian Przybylski.
Pozostawił po sobie miłe i niezatarte wspomnienia doskonałego nauczyciela i niezwykłego przyjaciela. Pochowany został 14 grudnia na starym cmentarzu przy ul. Kolejowej w Strzelnie. Żegnała go w bólu pogrążona żona, dzieci, wnuki, cała rodzina oraz licznie zgromadzeni przyjaciele, znajomi oraz byli uczniowie.
Magdalena Lachowicz
Pałuki i Ziemia Mogileńska nr 1142 (1/2014)
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze