Zmarł Jan Nosek

Strzelno, zmarł, Jan Nosek
     Zmarł Jan Nosek
     1 lutego po długoletniej chorobie zmarł działacz sportowy, emerytowany nauczyciel i społecznik Jan Nosek.

     Urodził się 12 czerwca 1934 r. w Sułowie na ziemi zamojskiej, jako syn Stanisława i Agnieszki. 23 października 1954 r. zawarł związek małżeński z Haliną z domu Szamską. Do Strzelna sprowadził się wraz z rodziną w 1960 r. Małżonkowie wychowali dwóch synów Zbigniewa i Krzysztofa.
     Jan Nosek aż do przejścia na zasłużoną emeryturę był nauczycielem w Zasadniczej Szkole Zawodowej, a następnie w Zespole Szkół Zawodowych w Strzelnie. W trakcie swojej pracy pedagogicznej organizował dla młodzieży szkolnej wycieczki krajoznawcze i obozy wędrowne. Oprócz pracy zawodowej angażował się też w prace społeczne. Był współzałożycielem Wspólnoty Mieszkaniowej bloku przy ul. Inowrocławskiej 4, przyczyniając się do poprawy komfortu życia mieszkańców tej posesji.
     Wspominając Jana Noska nie sposób pominąć jego zasług w rozwój i działalność strzeleńskiego sportu. Od 1969 r. prowadził kronikę strzeleńskiej Kujawianki. W kilku tomach opisał historię klubu oraz wszystkie wydarzenia sportowe, w którym brali udział strzeleńscy piłkarze. Od 1978 r. pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu MLKS Kujawianka. W 1997 r. z ramienia zarządu klubu wszedł w skład Komitetu Obchodów Jubileuszu 75-lecia klubu. W 1996 r. nawiązał ścisłą współpracę z wydawanymi przez TMMS Wieściami ze Strzelna, na łamach których publikował artykuły pod wspólnym tytułem Z kart historii KS Kujawianka, a także artykuły z bieżącej działalności klubu. Wielu młodych ludzi korzystało z zebranych przez pana Jana informacji np. przy pisaniu prac magisterskich, czy szkolnych wypracowań.
     Pogrzeb w obecności licznie zgromadzonej rodziny, przyjaciół, nauczycieli i dyrekcji strzeleńskiego Zespołu Szkół, znajomych oraz grupy sportowców ze sztandarem klubowym MLKS Kujawianka odbył się 4 lutego na cmentarzu przy ul. Kolejowej w Strzelnie. Spoczął obok zmarłego przedwcześnie syna Zbigniewa.

Wspomnienie napisałam dzięki pomocy prezesa TMMS Mariana Przybylskiego.
Magdalena Lachowicz
Pałuki i Ziemia Mogileńska nr 1252 (6/2016)

Przejdź do forum.