Leon Niewiadomski (1901-1982)

Ludzie ziemi mogileńskiej
    Leon Niewiadomski (1901-1982)
    To jeden z twórców przedwojennej, i krótko po wojnie, siły mogileńskiego harcerstwa. W jedynce pod kierownictwem Leona Niewiadomskiego panowała doskonała atmosfera. Był bowiem człowiekiem pracowitym, uczciwym, wymagającym, ale zarazem serdecznym i bardzo sprawiedliwym. Szkoła pod jego kierunkiem rozwijała działalność wychowawczą także poza swoimi murami.

    Urodził się w rodzinie chłopskiej 18 listopada 1901 r. w Świerczynku k. Włocławka. Tam też uczęszczał do szkoły gimnazjalnej. Naukę w szkole przerwał mu wybuch Powstania Wielkopolskiego, kiedy to został wcielony w szeregi wojska. Ze względów zdrowotnych zmuszony był opuścić wojsko, natomiast względy materialne uniemożliwiły mu dalszą naukę.
    1 sierpnia 1922 r. w Ściborzu podjął pracę jako niewykwalifikowany nauczyciel. Następnie przeniósł się do szkoły w Padniewku, a potem do Wielowsi. 1 sierpnia 1928 r. podjął stałą pracę w Szkole Podstawowej nr 1 w Mogilnie i jednocześnie doskonalił swoje kwalifikacje zawodowe.
    Od pierwszych dni pobytu w Mogilnie jego oczkiem w głowie było harcerstwo. W 1929-1939 roku pełnił funkcję drużynowego w I Drużynie Harcerskiej im. ks. Piotra Wawrzyniaka i czynnie uczestniczył w życiu drużyny m.in. w obozach, zlotach i innych formach wypoczynku, organizowanym przez hufiec. W 1925 r. został członkiem Powiatowej Komendy ZHP w powstałym w Mogilnie hufcu. 20 maja 1934 r. pełnił funkcję komendanta pierwszego zlotu mogileńskiego hufca. Dwa lata później, w 1936 r. awansował na stopień harcmistrza.
    Pasją życiową Leona Niewiadomskiego była geografia i przyroda. W związku z tym był organizatorem wielu wypraw krajoznawczych zarówno pieszych jak i rowerowych. Czynnie uczestniczy w powstałym w Mogilnie Oddziale Polskiego Towarzystwa Turystycznego. Krótko przed wkroczeniem wojsk niemieckich do Mogilna działał w Komendzie Obrony Przeciwlotniczej. Podczas okupacji pracował jako robotnik rolny, kasjer i konduktor kolejki.
    W styczniu 1945 r., gdy ziemia mogileńska została oswobodzona Leon Niewiadomski wraz ze swoją rodziną wrócił do Mogilna. 15 marca 1945 r. został kierownikiem Szkoły Podstawowej nr 1 w Mogilnie. Funkcję tę pełnił do 31 sierpnia 1968 r., kiedy to przeszedł na emeryturę.
    Krótko po wojnie kierował również reaktywowaną 3-letnią szkołą dokształcającą, przekształconą później w Zasadniczą Szkołę Mechanizacji. Leon Niewiadomski był również inicjatorem budowy Szkoły Podstawowej nr 3 w Mogilnie. W szkole pod kierownictwem Leona Niewiadomskiego panowała doskonała atmosfera. Był bowiem człowiekiem pracowitym, uczciwym, wymagającym, ale zarazem serdecznym i bardzo sprawiedliwym. Szkoła pod jego kierunkiem rozwijała działalność wychowawczą także poza swoimi murami. Brał aktywny udział we wszystkich uroczystościach organizowanych w Mogilnie. Dzięki niemu wznowiła swoją działalność I Męska Drużyna Harcerska im. ks. Piotra Wawrzyniaka i powstała II Męska Drużyna Harcerska im. Tadeusza Kościuszki. W latach 1945-1949 był członkiem Komendy Hufca w Mogilnie, działaczem Ruchu Przyjaciół Harcerstwa oraz Harcerskiej Spółdzielni Ka-De-Ha w Poznaniu.
    W 1954 r. Leon Niewiadomski założył w Mogilnie Polskie Towarzystwo Geograficzne, w którym w latach 1954-1963 oraz 1969-1981 pełnił funkcję prezesa. Towarzystwo pod jego prezesurą organizowało wykłady publiczne z zakresu geografii i przyrody. Wśród słuchaczy na wykładach znaleźli się również pracownicy naukowi z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Leon Niewiadomski z zamiłowaniem prowadził badania morfologiczne, meteorologiczne i fenologiczne w Mogilnie. Wykonywał również mapy dla Państwowej Akademii Nauk. W 1952 r. skończył studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na Wydziale Geografii i bronił pracy magisterskiej na stopień magistra filozofii z zakresu geografii na temat Zdjęcia morfologiczne w obrębie arkusza mapy Mogilno w podziałce 1:25000, pod kierunkiem prof. dr. Augusta Zierhoffera.
    Przez cały czas od oswobodzenia Mogilna czynnie udzielał się w mogileńskim harcerstwie. W marcu 1958 r. Komenda Bydgoskiej Chorągwi ZHP mianowała go przewodniczącym Komisji Weryfikacyjnej przy Komendzie Hufca w Mogilnie. Jego zadaniem było wówczas przeprowadzenie weryfikacji instruktorów w mogileńskim Hufcu. Po przedwczesnej śmierci żony w 1946 r. Leon Niewiadomski oprócz pracy zawodowej i społecznej zajmował się wychowywaniem trójki dzieci: Marka, Ewy i Jacka. W prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi dzielnie pomagała mu matka zmarłej żony, którą darzył wielkim szacunkiem.
    Harcerstwo było dla niego równie ważne jak życie. Za swoją pracę uhonorowany został wpisem do Księgi Zasłużonych dla Oświaty i Wychowania. Został również odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Medalem 10-lecia Polski Ludowej, Brązowym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, krzyżem Za zasługi dla ZHP oraz honorową odznaką Ruchu Przyjaciół Harcerstwa.
    Harcmistrz Leon Niewiadomski zmarł w Mogilnie w wieku 81 lat,  7  lutego 1982 r. Pochowany został w rodzinnym grobowcu na mogileńskim cmentarzu.