Przeżyli 50 lat w zgodzie, szczęściu i przyjaźni

9 par małżeńskich z gminy Orchowo, 23 lipca obchodziło Złote Gody. Były życzenia, gratulacje, toast lampką szampana i okolicznościowy tort. Jaka jest ich recepta na udany związek? Kochać się i zawsze pamiętać, że najważniejsza jest zgoda. - "Trzeba wiedzieć kiedy zejść z linii ognia, czyli unikać pola rażenia. Jest taka zasada, że ktoś komuś musi ustąpić" - opowiada żartobliwie Jubilat Andrzej Witulski.

W środę 23 lipca, w Domu Strażaka i Kultury w Orchowie gościły pary małżeńskie, które 50 lat temu z przekonaniem wypowiedziały sakramentalne tak. Na uroczystości pojawili się j\Jubilaci, którzy związek małżeński zawarli w 1974 roku. W gronie szczęśliwych i wzruszonych par znaleźli się: Grażyna i Hieronim Henslerowie, Krystyna i Czesław Jakubowscy, Janina i Edmund Kamedułowie, Genowefa i Grzegorz Korbaczyńscy, Alicja i Hieronim Kuczyńscy, Elżbieta i Henryk Siera, Krystyna i Zenon Tomczakowie, Bożena i Andrzej Wiśniewscy oraz Jadwiga i Andrzej Witulscy. Pary małżeńskie odebrały nie tylko szczere życzenia i kwiaty, ale także  honorowe medale, przyznane przez Prezydenta RP. Wręczone małżonkom medale są specjalnymi odznaczeniami. To forma docenienia za zgodność pożycia małżeńskiego, trud pracy i wyrzeczeń dla dobra założonej przed pół wiekiem rodziny. Uroczystość prowadziła Alina Czaplicka, zastępca kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Orchowie. Wyraziła ona swoje uznanie dla małżonków, którzy dotrzymali złożonego przed pięćdziesięcioma laty przyrzeczenia dochowania wzajemnej miłości, szacunku i przyjaźni.

Dostojni Jubilaci z władzami gminy fot. Paweł Lachowicz

Z życzeniami wystąpił również wójt Grzegorz Matkowski, który pogratulował Jubilatom długich lat wspólnego życia, życzył wszystkim parom zdrowia, wszelkiej pomyślności, pogody ducha i doczekania następnych pięknych jubileuszy. - Szczególnie serdecznie witam drogich Jubilatów, którzy już od 50 lat dzielą wspólne troski i radości życia, dla dobra założonej rodziny. Szanowni małżonkowie, wasze 50-lecie trwałego, szczęśliwego i przykładnego pożycia małżeńskiego, to dowód wzajemnego zrozumienia istoty związku dwojga sobie bliskich osób. Wy, drodzy Jubilaci, jesteście wzorem zgody i miłości małżeńskiej dla tych wszystkich, którzy decydują się związać węzłem małżeńskim zakładając nową rodzinę. Rocznice ślubów bywają obchodzone przez szczęśliwe pary na równo z urodzinami, czy imieninami: radośnie, bo to w istocie święto. Święto miłości, zaufania, wyrozumiałości i wzajemnego oddania. Ale dziś to państwa osobiste święto: wasza małżeńska codzienność, pracowitość, trud i poświęcenie stają się sprawą wagi państwowej. Osoby, które przeżyły w jednym związku 50 lat, są nagradzane w naszym kraju na mocy ustawy o orderach i odznaczeniach z 1992 roku specjalnym medalem przyznawanym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Dokonany tu za chwilę akt dekoracji państwa medalami niech uświetni wasze wzajemne wyrazy wdzięczności za zgodność i trwałość waszego pożycia małżeńskiego. Proszę przyjąć najlepsze gratulacje związane z przeżyciem 50 lat w związku małżeńskim. Gratuluję tak długiego, zgodnego i szczęśliwego pożycia małżeńskiego oraz jeszcze długich lat trwania waszego związku. Niech dzień państwa jubileuszu stanie się świętem całej rodziny - mówił wójt Grzegorz Matkowski.

Do życzeń przyłączyła się także przewodnicząca Rady Gminy Janina Nowak, która po złożonych życzeniach i gratulacjach zaintonowała dla wszystkich par Sto lat, po czym wypito po lampce szampana. Przy okolicznościowym torcie ufundowanym przez Urząd Gminy w Orchowie dostojne pary małżeńskie opowiadały o tym, jak przeżyły ten bardzo długi okres, który ich zdaniem nie zawsze usłany był różami, a często natomiast okraszony zmęczeniem. Jednak bardzo szczęśliwy. Z prawdziwą przyjemnością, wzruszeniem, a także żartem i uśmiechem jubilaci wspominali przeżyte wspólnie 50 lat.

Grażyna i Hieronim Henslerowie ze Skubarczewa

Grażyna i Hieronim Henslerowie  z wójtem Grzegorzem Matkowskim, przewodniczącą Rady Gminy Janiną Nowak i zastępczynią kierownika USC Aliną Czaplicką  fot. Paweł Lachowicz

Pani Grażyna od urodzenia mieszka w Skubarczewie, a pan Hieronim pochodzi z Wylatkowa. Obecnie mieszkają w Skubarczewie. Poznali się na zabawie tanecznej, ale nie pamiętają dokładnie jak do tego doszło. - To było tyle lat temu, to oko, które na nią spojrzało nie chce powiedzieć i już dzisiaj nie pamięta. Na pewno była to zabawa wiejska - opowiada pan Hieronim. Oboje przez ponad 30 lat pracowali w Domu Pomocy Społecznej w Skubarczewie. Są małżeństwem bezdzietnym, ale jak twierdzą u chrześniaków są dzieci i one są dla nich, jak wnuki. Pani Grażyna twierdzi, że nie ma złotego środka na zgodne i trwałe pożycie małżeńskie.

- Nie ma recepty. Różnie dzieje się w rodzinach. Moi rodzice przeżyli razem 64 lata i to ludzie, którzy całe życie pracowali w gospodarstwie - opowiada pani Grażyna.

Krystyna i Czesław Jakubowscy z Orchowa

Krystyna i Czesław Jakubowscy z wójtem Grzegorzem Matkowskim, przewodniczącą Rady Gminy Janiną Nowak i zastępczynią kierownika USC Aliną Czaplicką  fot. Paweł Lachowicz

Pani Krystyna pochodzi z Bielska, a pan Czesław z sąsiedniego Podbielska. Mieszkają w Orchowie. Poznali się już w szkole podstawowej, jak mówią znają się od zawsze. - Od najmłodszych lat w szkole się spotykaliśmy, później chodziliśmy razem na zabawy. Lubiliśmy ze sobą przebywać i tak postanowiliśmy wziąć ślub. Jesteśmy zadowoleni z małżeństwa, mimo że minęło już 51 lat, to szanujemy się i kochamy, a to w życiu jest najważniejsze - opowiadają.

Pani Krystyna pracowała w Spółdzielni Inwalidów w Mogilnie, natomiast pan Czesław po ukończeniu Technikum Rolniczego w Bydgoszczy pracował w Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Strzelnie, Urzędzie Powiatowym w Mogilnie oraz w Urzędzie Gminy w Orchowie. Był również agentem ubezpieczeniowym PZU. Małżeństwo wychowało córkę Annę. Doczekali się 4 wnucząt. Dla państwa Jakubowskich recepta na zgodne pożycie małżeńskie jest jedna: być ze sobą i kochać się i dogadywać się nawzajem.

- Najważniejszy jest wzajemny szacunek i dogadywanie się we wszystkich sprawach, które w życiu się pojawiają. I przede wszystkim zgodzić się. Dobrze nam było razem i dogadywaliśmy się. Z chęcią jeszcze raz byśmy to przeżyli - opowiada pan Czesław.

Janina i Edmund Kamedułowie z Bielska

Janina i Edmund Kamedułowie z wójtem Grzegorzem Matkowskim, przewodniczącą Rady Gminy Janiną Nowak i zastępczynią kierownika USC Aliną Czaplicką  fot. Paweł Lachowicz

Pani Janina pochodzi z Orchowa, a pan Edmund z Bielska, gdzie obecnie mieszkają.

Poznali się na zabawie dożynkowej w Gębicach. - Ja siedziałam z koleżanką na ławce i mąż podszedł, i koleżanka mnie szturchała i mówi  przyszedł po ciebie. Ja na niego tak z dołu spojrzałam, a on do mnie: co tak pani na mnie wejrzała jak byk na zgniłą pyrę? Pierwszy raz z nim rozmawiałam, a on do mnie z takim tekstem. Ja powiedziałam, o matko i tak się zaczęło. Później kolejne zabawy i tak zaczęliśmy się spotykać - opowiada pani Janina.

Oboje pracowali zawodowo. Pani Janina jako krawcowa, pan Edmund jako murarz. Wychowali 4 synów. Romana, Mirosława, Tomasza i Damiana.

Małżeństwo zgodnie stwierdziło, że w związku bardzo ważna jest prawdomówność i wzajemna miłość. - Najlepiej cicho siedzieć. Jak żona dużo mówi ,to siedź cicho. Za dużo się nie wtrącać, a robić swoje - powiedział żartobliwie pan Edmund. Natomiast pani Janina dodała: - Najważniejsze prawda, prawda i jeszcze raz prawda. Zawsze trzeba mówić prawdę i miłość musi być od początku do końca.

Genowefa i Grzegorz Korbaczyńscy z Osówca

Genowefa i Grzegorz Korbaczyńscy z wójtem Grzegorzem Matkowskim, przewodniczącą Rady Gminy Janiną Nowak i zastępczynią kierownika USC Aliną Czaplicką  fot. Paweł Lachowicz

Pani Genowefa pochodzi z Osówca, a pan Grzegorz z Ostrowitego. Mieszkają w Osówcu.

Jak mówią znają się od wczesnych lat młodości. - W pewnym momencie życia zaczęliśmy się spotykać, aż w końcu postanowiliśmy wziąć ślub - mówi pani Genowefa. Natomiast pan Grzegorz dodał: - Tak jakoś samo przyszło. Po prostu spodobała mi się i tak się zakręciłem, że jesteśmy razem.  

Pani Genowefa zajmowała się domem, a pan Grzegorz pracował jako spawacz w Mostostalu, w kopalni oraz w Osówcu. Małżeństwo wychowało 4 dzieci: Łukasza, Dominika, Jolantę i Agnieszkę. Doczekali się 10 wnucząt i 4 prawnucząt. Ich recepta na udany związek jest wzajemny szacunek i wsparcie w każdej chwili życia. -  Życie różnie się układa i trzeba razem uporać się z problemami - opowiada pan Grzegorz.

Alicja i Hieronim Kuczyńscy z Osówca

Alicja i Hieronim Kuczyńscy z wójtem Grzegorzem Matkowskim, przewodniczącą Rady Gminy Janiną Nowak i zastępczynią kierownika USC Aliną Czaplicką  fot. Paweł Lachowicz

Pani Alicja pochodzi z Osówca, pan Hieronim z miejscowości Góry w gminie Wilczyn. Później pan Hieronim wraz z rodzicami przeprowadzili się do Osówca. Obecnie mieszkają w Osówcu. Oboje pracowali w PGR w Osówcu i tam się poznali. Później razem chodzili na potańcówki i tak rozwinął się ich związek. - Mieszkaliśmy blisko siebie, dosłownie przez drogę i tak wyszło, że się pobraliśmy - opowiadają.

Małżeństwo wychowało 4 dzieci: Zbigniewa, Marzenę, Urszulę i Marcina. Doczekali się 9 wnucząt. Jak mówią recepty na szczęśliwy, długowieczny związek nie ma, a wszystko weryfikuje czas. - Chodziło się do pracy, dzieci się chowało i tak życie rok za rokiem uciekało i tak doczekaliśmy się jubileuszu. Teraz są wnuki, a trzeba się wspierać, bo przysięgaliśmy sobie do śmierci i tak będzie - opowiadają.

Elżbieta i Henryk Siera z Orchówka

Elżbieta i Henryk Siera z wójtem Grzegorzem Matkowskim, przewodniczącą Rady Gminy Janiną Nowak i zastępczynią kierownika USC Aliną Czaplicką  fot. Paweł Lachowicz

Pani Elżbieta pochodzi z Orchówka, a pan Henryk z Wyszyny za Koninem. - Przyjechałem w delegacji do pracy do Trzemeszna. Pracowałem w firmie "Energoblok” i budowaliśmy „Izopol” i tam poznałem żonę. Żona karmiła ludzi i mnie też. Pracowała również w kuchni w "Energobloku" i gotowała nam obiady i tak ją poznałem. To było tak przez żołądek do serca  – opowiada pan Henryk. Pani Elżbieta dodaje, że mąż zabiegał o jej względy i ciągle się  o nią dopytywał. - Jak byłam jakiś czas na chorobowym i mąż wtedy dopytywał się o mnie na portierni, czy ta laska tu pracuje. Tak mu się spodobałam i tak wyszło, że szukał, pytał, chodził i wychodził. Zaprosił mnie na spacer, kupował różne rzeczy i tak okazał się fajny gość i do dzisiaj jest fajny gość - opowiada pani Elżbieta.

Małżeństwo wychowało 3 dzieci: Marcina Annę i Małgorzatę. Doczekali się 8 wnucząt. W małżeństwie, by było szczęśliwe i udane ich zdaniem musi być zgoda i wzajemne przeżywanie dobrych i złych chwil.

-  Źle nie było i razem jakoś to wszystko przetrzymaliśmy i cieszymy się z tego co mamy. Przydałoby się jeszcze drugie 50 lat. Mimo, że człowiek mniej sprawny, to miłość trzyma razem i koniec. Trzeba się szanować i kochać nawzajem - mówią zgodnie.

Krystyna i Zenon Tomczakowie z Bielska  

Krystyna Tomczak z córką Magdaleną,  z wójtem Grzegorzem Matkowskim, przewodniczącą Rady Gminy Janiną Nowak i zastępczynią kierownika USC Aliną Czaplicką  fot. Paweł Lachowicz

Pani Krystyna ze względu na chorobę męża, na uroczystość do orchowskiego USC przybyła z córką Magdaleną Laskowską.

Pani Krystyna pochodzi z Bytomia, skąd wraz z rodzicami przeprowadzili się do Bielska. Pan Zenon pochodzi z Bielska i tutaj razem mieszkają. Poznali się w szkole, gdzie uczęszczali do jednej klasy. - Poznałam go od innej strony, bo był nieznośny, w szkole psocił mi się i się do mnie zalecał. Gdy wyszliśmy z podstawówki on chodził do Technikum Drogowego do Mogilna, a ja do Technikum Ekonomicznego do Strzelna. I tak spotykaliśmy się przez 4 lata. Chodziliśmy do klubu i na zabawy wiejskie, aż doszło do ślubu - opowiada pani Krystyna.

Oboje pracowali zawodowo. Pan Krystyna pracowała w Bibliotece Publicznej w Bielsku, później w szkole w Bibliotece Publiczno-Szkolnej. Pan Zenon pracował w PGR w Osówcu, jako mechanik. Małżeństwo wychowało dwójkę dzieci Magdalenę i Tomasza. Doczekali się 5 wnucząt. Zdaniem pani Krystyny, aby związek małżeński był zgodny i trwały musi być zachowany spokój  i cierpliwość.

- Trzeba mieć anielską cierpliwość ogólnie do wszystkiego. Raczej jestem spokojna i mąż również jest spokojny, często rozumiemy się bez słów. Wiadomo, że czasem małe nieporozumienia były, ale te 51 lat minęło. Jesteśmy cały czas razem i trzeba tak trwać dalej. Jest to pierwsza miłość i tak już zostanie - opowiada pani Krystyna.

Bożena i Andrzej Wiśniewscy z Podlesia

Bożena Wiśniewska z wójtem Grzegorzem Matkowskim, przewodniczącą Rady Gminy Janiną Nowak i zastępczynią kierownika USC Aliną Czaplicką  fot. Paweł Lachowicz

Ze względu na stan zdrowia męża, pani Bożena na uroczystość przybyła sama. Pani Bożena pochodzi z Zygmuntowa, a pan Andrzej z Podlesia. Poznali się w pracy - Mimo, że minęło 50 lat, to ślub dobrze pamiętam, jakby to było dziś i nawet pogodę pamiętam, ale szczegółów tego, jak się poznaliśmy  nie pamiętam – mówi pani Bożena.  

Pan Andrzej pracował  w Gospodarstwie Rolnym jako traktorzysta, a pani Bożena prowadziła własne gospodarstwo. Małżeństwo wychowało 2 synów Mariusza i Karola. Doczekali się 3 wnuczek. Zdaniem pani Bożeny w małżeństwie trzeba zachować spokój i opanowanie. - Nie można być za bardzo nerwowym i nie załamywać się. Wiadomo, że każdy się denerwuje. Raz jest lepiej, raz gorzej, ale trzeba jakoś razem przez to życie przejść – opowiada pani Bożena.

Jadwiga i Andrzej Witulscy z Bielska

Andrzej Witulski z wójtem Grzegorzem Matkowskim, przewodniczącą Rady Gminy Janiną Nowak i zastępczynią kierownika USC Aliną Czaplicką  fot. Paweł Lachowicz                             

Ze względu na stan zdrowia żony, pan Andrzej na uroczystość przybył sam.

Pani Jadwiga pochodzi ze Strzelna, a pan Andrzej z Gryfic, skąd wraz z rodzicami przeprowadzili się do Kruchowa. Z przyszłą żoną poznali się w pracy. Oboje pracowali w szkole w Orchowie. - Ja poszedłem tam uczyć, a ona przyszła również uczyć zaraz po szkole. W szkole dużo rozmawialiśmy, potem zaczęliśmy się spotykać prywatnie. Miała pokój w Orchowie i ja również tam mieszkałem i spotkaliśmy się kilka razy na zabawie w klubie. Klub był tam, gdzie obecnie jest "Twój Market" -opowiada Andrzej Witulski. Oprócz nauczania w szkole w Orchowie pan Andrzej był też nauczycielem i dyrektorem szkoły w Różannie. Był też sołtysem Bielska, gdzie zamieszkał wraz z żoną po ślubie.

Małżeństwo wychowało dwóch synów Norberta i Witolda. Doczekali się 4 wnucząt i jednego prawnuka. Zdaniem pana Andrzeja w związku potrzebna jest zgoda i wyrozumiałość. - Trzeba wiedzieć kiedy zejść z linii ognia, czyli unikać pola rażenia. Jest taka zasada, że ktoś komuś musi ustąpić. Bez tego się nie da. Bo przecież każdy ma swoje zdanie i ja mam również swoje zdanie, ale w naszym związku każdy jest ustępliwy i schodzimy sobie czasem z drogi - opowiada pan Andrzej. Jak dodaje żartobliwie wraz z żoną są razem z zasiedzenia. - Nie wiem jak kto to traktuje po 50 latach, ale jesteśmy razem i tak pozostanie aż do końca - dodał pan Andrzej.

Do życzeń dla dostojnych Jubilatów dołącza się redakcja Pałuk.

Paweł Lachowicz