Wyrok wykasował azbest

Ławki, Warszawa, wyrok, NSA, składowisko
     Wyrok wykasował azbest
     Po długiej batalii sądowej, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie ostatecznie uniemożliwił utworzenie w Ławkach składowiska odpadów azbestowych.

     PLANEM W AZBEST
     Do utworzenia takiego składowiska dążyli: trzemeszeński przedsiębiorca Jerzy Czarny wraz z żoną Hanną Czarny i wspólnikiem Tomaszem Juszczykiem. Według ich planów składowisko azbestu w Ławkach (gm. Trzemeszno) miało powstać w miejscu pożwirowego wyrobiska o powierzchni 4 ha. Na tym obszarze inwestorzy ci planowali przygotować 15 kwater o powierzchni po 2.500 m2 do składowania materiałów zawierających azbest. Zamiarom tym sprzeciwiali się mieszkańcy Ławek i okolic. Zgodnie z tymi oczekiwaniami, w celu zablokowania możliwość realizacji inwestycji Rada Miejska w Trzemesznie 31 października 2012 r. podjęła uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu budownictwa zagrodowego oraz użytków rolnych i leśnych we wsi Ławki. Dotyczy ona terenu, na których miałoby powstać składowisko odpadów i obszarów położonych w ich pobliżu. Zapisy w niej zawarte uniemożliwiają taką lokalizację tej inwestycji.
     NARUSZYLI KONSTYTUCJĘ?
     W efekcie tych działań potencjalni inwestorzy 1 lutego 2013 r. wezwali Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa przez podjęcie tej uchwały. Rada Miejska nie uwzględniła tego wezwania. Dlatego też  5 kwietnia 2013 r. Jerzy Czarny, Hanna Czarny i Tomasz Juszczyk wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej. Powtórzyli w niej swoje wcześniejsze zarzuty przedstawione w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Były to m.in.: oddalenie bez uzasadnienia wniosków mieszkańców do projektu planu miejscowego, niepublikowanie ogłoszenia o możliwości składania uwag do wyłożonego projektu planu miejscowego w sposób umożliwiający zapoznanie się lokalnej społeczności z tymże ogłoszeniem oraz brak uzgodnienia projektu planu miejscowego z właściwym miejscowo organem nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych.
     Oprócz tego zarzucili Radzie Miejskiej naruszenie Konstytucji RP przy wydaniu zaskarżonej uchwały poprzez uchwalenie jej jedynie w celu blokowania lokalizacji inwestycji celu publicznego, a nie z uwagi na rzeczywistą potrzebę ukształtowania spójnego ładu przestrzennego w gminie, co według skarżących, godziło tym samym w konstytucyjne prawo własności.
     SKARGA ODDALONA
     Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 11 września 2013 r. oddalił zarzuty skarżących. Uznał także, że prawo własności zostało tylko nieznacznie ograniczone, gdyż uchwała Rady Miejskiej w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zabrania skarżącym jedynie lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. WSA przyjął więc, iż ograniczenia, które zostały narzucone w związku z uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego, nie stanowią naruszenia prawa, gdyż mieszczą się w przyznanych ustawowo ramach. Według wyroku sądu sprzed 2 lat nie doszło więc w tej sprawie do naruszenia istoty prawa własności. W związku z tym sąd uznał, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa i oddalił skargę inwestorów.
     ZAPŁACĄ 360 ZŁ
     Jednak na tym nie zakończył się bój o realizację tej inwestycji. Potencjalni inwestorzy za pośrednictwem reprezentującej ich kancelarii prawnej złożyli 2 lata temu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Poznaniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze tej wskazali na błędy w wyroku oraz zwrócili uwagę, że zachodzi przesłanka stwierdzenia nieważności postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, gdyż treść pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi przez burmistrza pozostawia wątpliwości, co do jego rodzaju i zakresu. W szczególności, że z pełnomocnictwa nie wynika, iż jest to pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Dlatego też wnieśli o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
     Wyrok w tej sprawie w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie zapadł 25 września bieżącego roku. Skarga kasacyjna inwestorów została oddalona i zasądzono wobec nich solidarnie zapłacenie po120 zł na rzecz miasta Trzemeszno tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrok jest prawomocny.

Roman Wolek
Pałuki i Ziemia Mogileńska nr 1236 (42/2015)

Inne teksty na ten temat:

Walczą o azbest

- Azbest to dla nas śmierć

33 mieszkańców chce budowy składowiska azbestu

Bitwa na azbestowe wnioski

Azbest nie trafi do Ławek

Przejdź do forum.